Hoofdinhoud

12-07-2018

‘What kind of houses do you have in South Africa?’ ‘How do you look like?’ ‘What do you do after school?’ ‘What kind of family do you have?’ Het zijn nog maar een paar van de vele vragen die kinderen van groep 6 van de Bolderik stelden aan Zuid-Afrikaanse leeftijdgenootjes. De klas uit Hank schreef brieven aan kinderen die worden opgevangen bij project Children of the Dawn in Matatiele. En ze kregen antwoord…

Op basisschool de Bolderik werd de afgelopen maanden gewerkt rond het thema ‘landen’. Groep 6 koos Zuid-Afrika en ging aan de slag met een lessenserie over dit land. Juf Jennie Schellekens vertelt: “We hebben uitgebreid stilgestaan bij de geschiedenis van Zuid-Afrika, de verschillen tussen arm en rijk en het leven in de townships. De kinderen vonden het moeilijk zich in te leven in het leven van kinderen in Zuid-Afrika. Daarom leek het me waardevol mee te doen aan een brievenproject. Ik vind het belangrijk dat onze kinderen beseffen dat het niet vanzelfsprekend is wat zij hebben.”

Kinderen hier en daar

Juf Jennie zocht contact met Kinderfonds MAMAS en een match werd gemaakt met een groep kinderen bij project Children of the Dawn in Matatiele. In dit afgelegen plattelandsgebied in Zuid-Afrika groeien kinderen op in ernstige armoede, zonder voorzieningen en vaak in kwetsbare gezinnen. Veel van hen verloren één of beide ouders. Bijna allemaal hebben ze honger gekend, zijn ze thuis niet gestimuleerd en begonnen ze al met een achterstand aan hun schooltijd. De MAMAS van Children of the Dawn vangen deze kinderen op gedurende hun hele schoolgaande leven, met gezonde voeding, naschoolse opvang, hulp bij het huiswerk, persoonlijke aandacht en nog veel meer.

Aan de slag

Toen de namen bekend waren, ging groep 6 van de Bolderik aan de slag! In tweetallen schreven ze een mooie brief aan een leeftijdsgenootje in Zuid-Afrika. Juf Jennie: “Het was wel een beetje lastig om bescheiden te blijven in de brieven. De kinderen wilden graag vertellen over alles wat ze hebben, maar ik vroeg hen ook na te denken hoe de Zuid-Afrikaanse kinderen het zouden vinden om dat te lezen. Zo hebben ze echt geoefend om zich in deze kinderen te verplaatsen.” In de brieven vertellen de kinderen over hoe hun familieleden, huis en hobby’s. Ook stellen ze veel vragen: woon je in een dorp of stad? Wat doe je na school?

Antwoord uit Zuid-Afrika

Het duurde even, maar uiteindelijk was het dan zover: er kwam antwoord. Juf Jennie: “De kinderen waren blij maar ook verbaasd. Het werd nu echt! Stiekem dachten ze toch dat het in scene was gezet. Bij het lezen van de brieven vielen de kinderen veel verschillen op, in familieomstandigheden, leefomgeving, uiterlijk, namen… Ze vonden het ook een beetje gek dat veel kinderen dingen schreven als ‘I want to meet you’ en ‘I love you’. Daar hebben we klassikaal over doorgepraat.” Voor een paar leerlingen was de reactie uit Zuid-Afrika een beetje teleurstellend. Zo stond niet boven elke brief de naam voor wie hij bedoeld was en waren niet alle kinderen even uitgebreid in hun reactie. Maar al met al was het een mooi en waardevol project. “De kinderen kunnen zich nu echt beter inleven in kinderen voor wie het leven zo anders is”, aldus de juf.